Hikayeler hepimizin hayatından birşeyler içeren yazılar.
Kahramanlar kimi zaman yaşlı bir adam, kimi zaman küçük bir çocuk, bazen kurumuş bir ağaç, belkide akan nehir veya bir değirmen.
Aslında hepsi birer simge, birer senbol.
Hergün yaşadıklarımız, içimize attıklarımız, bir yolunu bulup da dışa vuramadıklarımız, anlatamadıklarımız, sonra dönüp hikayeleri okuyunca her satırda tekrar yaşayıp, unuttuklarımızı hatırladıklarımız.
Biraz karışık oldu değil mi? Zaten bu basit hayatımız içerisinde karışık olmayan ne varki?

Elime kalemi alınca, kendimi anlatırım aslında, önce ben olan beni terkedip, kendimi izlerim, sonra da yazarım. Her yazdığımda kendimi biraz daha iyi tanırım, ve genelde ilk defa okunduğunda anlaşılan anlamdan çok uzaklarda olan şeylerdir anlattıklarım.

Hepimiz insanız değil mi? O zaman ben beni ararken, sizlerde benim yazdıklarımdan birşeyler kazanabilirsiniz, veya aynı şey sizin açınızdan benim içinde geçerli. O zaman buyrun efendim; Burada yazılanlardan birbirimizi daha ötesi kendimizi bulmaya çalışalım.

Hayat denen bu oyun içerisinde rolümüzü iyi oynayıp seyircileri etkileyebilmek umudu ile...